Snijwond.

Ongelukjes zitten in een klein hoekje, dat is algemeen bekent. Ik heb dit weer even in Real Life mee gemaakt. Op een mooie woensdag middag werd mij gevraagt of ik niet even kon komen werken, vleeswaren had wegens ziekte iemand te kort dus dan kon onze fulltimer van het brood bij hun helpen. Mijn laatste uren van school vervielen toch dus ik cond het prima.

Alleen was ik al snel klaar op mijn eigen afdeling en verveelde ik me een beetje, ik vroeg dus maar of ik mijn schoonzusje misschien kon helpen. Zij werkte die dag op de kaasafdeling, mijn hulp kwam haar erg goed uit dus ik kon wel even kaas gaan snijden. Onder het snijden zijn we aan het praten en op een gegeven moment zegt ze dat ik wel moet oppassen dat ik niet in mijn vingers zou snijden. Ik moet lachen en zeg dat, dat niet zou gebeuren en dat het wel lukt.

Ik denk dat ik had moeten afkloppen, want ja hoor nog geen minuut later stroomt het bloed uit mijn vinger. Oeps foutje komt uit mijn mond en ik loop naar de gootsteen, eerst maar even de viezigheid afspoelen en dan zullen we zien wat er aan de hand was. Dacht ik iets te makkelijk over, ik kon geen fuck zien, het bloed bleef maar stromen. Ondertussen had ik een groot stuk torkrol gekregen om het bloed op te vangen en gingen mijn schoonzusje en ik bij de snijmachine kijken of er geen bloed op zat. Dat zou er namelijk een beetje raar uit zien voor de klanten. Niks te zien, prima was dat teminsten niet zo’n probleem. Ik liep toch maar even naar boven naar de kantine, die zat vandaag helemaal voor met allemaal BHV-ers dus dit kwam goed uit. Boven laat ik zien wat het geval is (nog steeds een stromend bloed). Het moest maar even verbonden worden hadden ze bedacht, prima ik dacht dat ik wel weer aan het werk kon gaan. Maar toen ging de telefoon het was mijn schoonzusje ik moest toch maar naar de eerste hulp, de zijkant van mijn middelvinger lag namelijk onder de snijmachine. Dus ik naar de eerste hulp samen met een collega, daar moesten we even wachten en werd mijn vinger onderzocht. Gelukkig voor mij had ik de huid er heel netjes afgesneden en had ik geen pezen of zenuwen geraakt (netjes toch?!:P). Wat ze dus hebben gedaan, gaasje, verband en ik moest voor 2 dagen met een mitella lopen. Wel zou het waarschijnlijk 6 weken duren voordat de zijkant er weer op zou zitten.

Wij weer terug naar het werk, daar aangekomen zegt mijn schoonzusje dat ze wat voor mij heeft en dat ik even in dat bakje moet kijken. Ik helemaal in een deuk! Want wat had ze dus gedaan, ze had het plakje dat ik van mijn middelvinger had gesneden in een bakje gedaan en dat bakje had ze ingeseald. Beetje goor maar wel cool, moest ik maar mee naar huis nemen kon ik het bewijs aan mijn moeder laten zien, die vond het minder leuk haha. Plakje lag dus nog geen minuut later in de prullenbak.

De vrijdag kwam ik thuis van school en wilde ik meteen mijn verband eraf. Het zag er niet uit en de volgende dag zou ik 2x moeten werken, dat is hardstikke irritant met zo’n groot in gepakte middelvinger natuurlijk. Helaas voor mij zat het gaasje vast in de wond (ze hadden jammer genoeg niet de gevette gaasjes gebruikt bij het afdekken). Het idee was dus ik moest maar even met mijn vinger in een bakje water. Na een half uur was het gaasje helaas nog altijd niet los gekomen, begon mijn vinger al aardig te rimpelen en werden de wondrandjes wit (ja die kon ik op dat moment wel al zien). Dat werd eraf trekken dus. Dat deed toch wel iets meer pijn dan toen ik de wond zelf maakte en het was zelfs pijnlijker dan mijn knieschijf die eraf klapt. En meteen stroomde ook het bloed weer onwijs hard eruit, net zo erg als dat dit woensdag had gedaan.

Nu was het erg handig om een moeder te hebben die in het ziekenhuis werkt. Dus mijn moeder heeft het weer opnieuw in het verband gestoken maar dit keer eerst gevet gaas gebruikt.

Die zaterdag morgen heb ik toen eerst met dat verband gewoon gewerkt @ Jumbo, dit ging prima en gelukkig had ik ook nergens last van, tussen de middag voordat ik naar Iduna zou moeten wisselde we weer even het verband zodat we nu niet met een gaasje zouden zitten dat vast zat. Nu bloedde het gelukkig niet dus kon ik een foto maken (tja moet bewijs hebben he haha). Nu zijn we vandaag precies 4 weken verder en eigenlijk zie je niks meer aan mijn vinger, er zit alleen nog een klein stukje vel los en als je mijn wijsvingers naast elkaar houdt zie je dat de rechter minder rond is dan de linker.

Zie hier het beeldmateriaal gemaakt 3 dagen na het ongelukje:

~ door Joyce op 17 november 2010.