Happy newyear?!

Soms krijg je een gelukkig nieuwjaar wens van iemand van wie je het niet had verwacht. Of je krijgt het juist niet van iemand van wie je het wel had verwacht. Wie wens je nou wel en wie wens je nou niet gelukkig nieuwjaar? Zeg je het tegen iemand die je niet eens kent of niet eens mag? Of zeg je het alleen tegen mensen waarvan je ook echt hoopt dat ze een GOED jaar zullen hebben?

Je hebt soms ook nog dat je een gelukkig nieuwjaar van iemand krijgt, die vervolgens dan iets flikt, en dan denk je nou bedenkt voor dit aandeel in een gelukkig nieuwjaar.

Is gelukkig nieuwjaar wensen gewoon beleefdheid of is het gemeent?

2 Jaar geleden bijvoorbeeld, mijn vaders eerste dag van het nieuwe jaar. Ze hadden eerst een nieuwjaarsreceptie. Iedereen wenste elkaar een gelukkig nieuwjaar etc. Ook zijn baas wenste hem een gelukkig nieuwjaar, vervolgens na de receptie werd mijn vader mee gevraagt naar zijn kantoor. Er was geen ruimte meer voor hem, bij deze zijn ontslag. Leuk begin van het nieuwe jaar ja.

Soms zijn dat soort dingen niet te voorkomen, als het slecht gaat met een bedrijf tja dat is natuurlijk kut maar goed daar kan niet altijd iets aan gedaan worden. Toch als je er over na denkt vind ik de combinatie een beetje apart. Eerst gelukkig nieuwjaar wensen of de beste wensen ofzo en dan iemand ontslaan.

Zo zijn er nog wel meer voorbeelden.

En stel vierd oud en nieuw gezellig samen met vrienden. De klok slaat 12uur, ze knuffelen en zoenen elkaar, wensen elkaar gelukkig nieuwjaar en een gelukkig nieuwjaar samen. De volgende morgen nog de ‘verplichte’ familie&schoon familie bezoeken. En de dag daarop verteld de jongen dat hij niks meer voor haar voeld. Dat het over is en dat hij graag wilt dat ze haar spullen pakt en vertrekt want dit heeft geen toekomst meer.

Als je er over nadenkt is dat toch raar?! Die gevoelens zijn niet in 1 dag weg, dus met dat oud en nieuw zou hij ze dan toch ook al niet meer gehad hebben?!

Nog kutter zijn de flashbacks, soms wil je graag aan een nieuw jaar beginnen om het vorige jaar af te sluiten, dit kan natuurlijk verschillende redenen hebben. Zo ook redenen waar andere mensen bij betrokken kunnen worden. Oud en nieuw krijg je dan een leuk smsje gelukkig nieuwjaar, altijd leuk natuurlijk. Dan is het altijd erg jammer als er meteen daarna weer het zelfde, of een iets andere versie, maar toch net zo erg/pijnlijk/etc iets gebeurd.

De vraag is dus, mensen mensen het wel als ze iemand een gelukkig nieuwjaar wensen, of is het gewoon gewoonte en beleefdheid? En meen je het zelf wel als jij het tegen iemand zegt.

Poppodium Iduna

Tegenwoordig is het erg populair op scholen om aan maatschappelijke stages te doen. Zo dus ook op mijn school (jippiee ><).

Voor mij was een maatschappelijke stage nog al moeilijk te bedenken, omdat ik een opleiding met kinderen doe, mocht mijn maatschappelijke stage dus niks met kinderen te maken hebben. Dus het eerste wat ik ging doen was brainstormen met mijn ouders, hier uit kwamen deze maatschappelijke stages:

1. Het dierenasiel.
2. Bejaardenzorg.
3. Ziekenhuis.
4. Gehandicaptenzorg.
5. Fûgelhelling.

Maar dan is het punt, ik ben als de dood voor vogels, dus de Fûgelhelling viel al af. Bejaarden en gehandicapten zijn ook een no go voor mij, niet omdat het eng ofzo is maar het is gewoon niet bepaald mijn ding. Ziekenhuis leek me wel wat maar dat kon niet. Laatste optie was toen dus het dierenasiel. Ik mailen, en maar wachten, wachten, wachten en wachten. Uit eindelijk had ik antwoord terug, helaas niet het antwoord waar ik toen op gehoopt had. Ze hadden té veel vrijwilligers dus ik moest maar wat anders vinden. Het domme was dat 2 dagen na dit antwoord er een advertentie in de krant stond: Vrijwilligers gezocht! (…)

Maar goed daar genoeg over, ik had nog steeds geen maatschappelijke stage en ik moest die 40uur wel voor mei dit jaar hebben binnen gehaald. Helaas was ik totaal door mijn ideeen heen. Toen kwam mijn vader met het geniale idee, Poppodium Iduna. Dit is een voorheen jongere centrum in Drachten waar verschillende soorten muziekoptredens, en culturele dingen gebeuren. Hier werken maar een paar mensen in betaalde dienst en voor de rest zijn het allemaal vrijwilligers. De mensen die hier werken worden uitbetaald met gratis concerten en in muntjes. Ook mogen ze altijd 1 persoon op de gastenlijst laten zetten zodat die ook niet hoeven te betalen voor een concert. Niet verkeerd lijkt mij dus zo. Er komen allerlei soorten concerten, het ligt er maar net aan wat er geboekt is, van hardcore feestjes tot Friese rock, naar metal, of dvd demo opnames van popstar mensen (Kim uit Gorredijk), etc.

Ik dus maar informeren of het mogelijk was, al snel had ik een antwoord op mijn mail en kon ik voor gesprek komen. Ik hardstikke zenuwachtig natuurlijk en ik had geen idee wat ik hier van kon gaan verwachten. Gelukkig was het een heel gezellig gesprek en was ik ook meteen enthousiast over het vrijwilligerswerk.

23 oktober was mijn eerste werkdag. Ik begon achter de kassa, dat betekent dus dat je kaartjes aan neemt, kaartjes verkoopt, stempels zet, zorgt dat er niet in de binnenruimte word gerookt, geen flesjes naar buiten gaan en stempels controleren. Oftewel niet zo heel moeilijk. Gelukkig waren er hele gezellige mensen aan het werk en heb ik me ontzettend goed vermaakt. Iedereen die binnen kwam moest langs mij, leukste van dat is dat iedereen langs mij moest. Juist die dag zat ik nog steeds met mijn vinger (zie:http://joyce116.wordpress.com/2010/11/17/snijwond/ )  in het verband, je wilt niet weten hoeveel reacties ik daarop heb gehad. Aangezien hij dik in het verband zat stak ik dus continu mijn middelvinger op, en ja de opmerkingen die er werden gemaakt waren soms wel iets te. Er waren van allemaal ideeen over HOE ik het zo voor mekaar had gekregen of waarom mijn vinger nu eigenlijk in het verband zat. Leuker was dat ik  ook alle verschillende jongens zag binnen komen, helaas vond mijn broer dat minder grappig haha.

De week erop stond ik voor de helft bij kassa en de laaste helft bij de gadarobe, nog simpeler werk mensen hun jassen aannemen, ophangen en de mensen hun plaatje mee geven. Toen kreeg ik het leuke nieuws te horen dat ze dachten dat ik wel een goede barvrouw zou zijn. De grote mond om dronkenlappen onder controle te houden had ik namelijk wel, alleen had ik nog nooit achter de bar gestaan, ik kon dus echt niet biertappen. Dit zou allemaal wel geregeld worden en ja hoor weer een week later stond ik achter de bar. Een van de al langer aanwezige vrijwilligers leerde me biertappen, en de kneepjes van het barwerk. Wat een GE-WEL-DIGE avond. Heb me heerlijk vermaakt, het biertappen ging steeds beter, er waren onwijs gezellige mensen aanwezig, en de dronken mensen waren gelukkig leuk dronken dus ik heb heel wat afgelachen.

Nu is barwerk het geen wat ik het vaakst doe, seriesbiertappen gaat me goed af en ik vermaak me prima achter de bar. Oftewel ik heb een geweldige maatschappelijke stage gevonden. De andere vrijwilligers zijn hardstikke gezellig en de eindverantwoordelijke zijn ook nice. Altijd na een avond werken word er met zijn alle opgeruimt en dan is het tijd voor de nazit, ook weer hardstikke gezellig:)

Als je eens wil weten wat voor concerten er nog op het programma staan:

www.iduna.nu

Snijwond.

Ongelukjes zitten in een klein hoekje, dat is algemeen bekent. Ik heb dit weer even in Real Life mee gemaakt. Op een mooie woensdag middag werd mij gevraagt of ik niet even kon komen werken, vleeswaren had wegens ziekte iemand te kort dus dan kon onze fulltimer van het brood bij hun helpen. Mijn laatste uren van school vervielen toch dus ik cond het prima.

Alleen was ik al snel klaar op mijn eigen afdeling en verveelde ik me een beetje, ik vroeg dus maar of ik mijn schoonzusje misschien kon helpen. Zij werkte die dag op de kaasafdeling, mijn hulp kwam haar erg goed uit dus ik kon wel even kaas gaan snijden. Onder het snijden zijn we aan het praten en op een gegeven moment zegt ze dat ik wel moet oppassen dat ik niet in mijn vingers zou snijden. Ik moet lachen en zeg dat, dat niet zou gebeuren en dat het wel lukt.

Ik denk dat ik had moeten afkloppen, want ja hoor nog geen minuut later stroomt het bloed uit mijn vinger. Oeps foutje komt uit mijn mond en ik loop naar de gootsteen, eerst maar even de viezigheid afspoelen en dan zullen we zien wat er aan de hand was. Dacht ik iets te makkelijk over, ik kon geen fuck zien, het bloed bleef maar stromen. Ondertussen had ik een groot stuk torkrol gekregen om het bloed op te vangen en gingen mijn schoonzusje en ik bij de snijmachine kijken of er geen bloed op zat. Dat zou er namelijk een beetje raar uit zien voor de klanten. Niks te zien, prima was dat teminsten niet zo’n probleem. Ik liep toch maar even naar boven naar de kantine, die zat vandaag helemaal voor met allemaal BHV-ers dus dit kwam goed uit. Boven laat ik zien wat het geval is (nog steeds een stromend bloed). Het moest maar even verbonden worden hadden ze bedacht, prima ik dacht dat ik wel weer aan het werk kon gaan. Maar toen ging de telefoon het was mijn schoonzusje ik moest toch maar naar de eerste hulp, de zijkant van mijn middelvinger lag namelijk onder de snijmachine. Dus ik naar de eerste hulp samen met een collega, daar moesten we even wachten en werd mijn vinger onderzocht. Gelukkig voor mij had ik de huid er heel netjes afgesneden en had ik geen pezen of zenuwen geraakt (netjes toch?!:P). Wat ze dus hebben gedaan, gaasje, verband en ik moest voor 2 dagen met een mitella lopen. Wel zou het waarschijnlijk 6 weken duren voordat de zijkant er weer op zou zitten.

Wij weer terug naar het werk, daar aangekomen zegt mijn schoonzusje dat ze wat voor mij heeft en dat ik even in dat bakje moet kijken. Ik helemaal in een deuk! Want wat had ze dus gedaan, ze had het plakje dat ik van mijn middelvinger had gesneden in een bakje gedaan en dat bakje had ze ingeseald. Beetje goor maar wel cool, moest ik maar mee naar huis nemen kon ik het bewijs aan mijn moeder laten zien, die vond het minder leuk haha. Plakje lag dus nog geen minuut later in de prullenbak.

De vrijdag kwam ik thuis van school en wilde ik meteen mijn verband eraf. Het zag er niet uit en de volgende dag zou ik 2x moeten werken, dat is hardstikke irritant met zo’n groot in gepakte middelvinger natuurlijk. Helaas voor mij zat het gaasje vast in de wond (ze hadden jammer genoeg niet de gevette gaasjes gebruikt bij het afdekken). Het idee was dus ik moest maar even met mijn vinger in een bakje water. Na een half uur was het gaasje helaas nog altijd niet los gekomen, begon mijn vinger al aardig te rimpelen en werden de wondrandjes wit (ja die kon ik op dat moment wel al zien). Dat werd eraf trekken dus. Dat deed toch wel iets meer pijn dan toen ik de wond zelf maakte en het was zelfs pijnlijker dan mijn knieschijf die eraf klapt. En meteen stroomde ook het bloed weer onwijs hard eruit, net zo erg als dat dit woensdag had gedaan.

Nu was het erg handig om een moeder te hebben die in het ziekenhuis werkt. Dus mijn moeder heeft het weer opnieuw in het verband gestoken maar dit keer eerst gevet gaas gebruikt.

Die zaterdag morgen heb ik toen eerst met dat verband gewoon gewerkt @ Jumbo, dit ging prima en gelukkig had ik ook nergens last van, tussen de middag voordat ik naar Iduna zou moeten wisselde we weer even het verband zodat we nu niet met een gaasje zouden zitten dat vast zat. Nu bloedde het gelukkig niet dus kon ik een foto maken (tja moet bewijs hebben he haha). Nu zijn we vandaag precies 4 weken verder en eigenlijk zie je niks meer aan mijn vinger, er zit alleen nog een klein stukje vel los en als je mijn wijsvingers naast elkaar houdt zie je dat de rechter minder rond is dan de linker.

Zie hier het beeldmateriaal gemaakt 3 dagen na het ongelukje:

Donor… Hypocriet of gewoon vrije keuze?

Donor zijn is voor mij altijd heel vanzelfsprekend geweest, sinds ik wist wat daar mee bedoeld word heb ik gezegt als ik dood ben pakken ze maar wat ze kunnen gebruiken zolang ik er maar voor mijn familie herkenbaar uit blijf zien.

Niet voor iedereen is dit vanzelfsprekend als mensen geen donor zijn of willen zijn heeft dit over het algemeen een van deze twee redenen:

• Ze vinden het een eng of verkeerd idee
• Ze willen het niet vanwege hun geloof

Mijn mening is misschien wat hard maar ik heb zoiets van dood is dood, ik geloof er niet in dat je je organen nodig hebt in het hiernamaals ofzo. 

Laatst hoorde ik een discussie over donor zijn, dit meisje was wel donor maar ze wilde niet dat ze alles namen, dit mochten ze niet gebruiken en ook haar waarom niet:

1. Hart, dit wilde ze niet omdat zij hier mee had gevoeld, zij was er mee verliefd geworden en het was haar hart die gebroken of gekwetst was.
2. Ogen, hier had zij dingen mee gezien, en dingen mee opgenomen.
3. Huid, hier had zij dingen mee aangeraakt en gevoeld.

Okee prima haar mening maar dan moet ik toch ook even iets kwijt:

1. Je hart is een spier die bloed door je lichaam pompt, dat voelen komt door hormonen en heeft te maken met je hersenen… Heeft dus niks te maken met je hart.
2. Ogen nemen voor zich zelf niks op, wat ze zien word doorgezonden naar je hersenen, weer zijn je hersenen dus het geen wat dan niet weg zou mogen…
3. Het zelfde geld door je huid, en daarbij je huid vernieuwt zich je hele leven lang je hebt dus heus niet nog steeds de zelfde huid…

Maar okee iedereen mag zijn/haar mening hebben..

Mensen die geen donor zijn vind ik een beetje hypocriet, ja weer sorry maar dat is mijn mening. Want het is wel zo, als de persoon die zelf dus geen donor is zelf ziek word, of een van zijn dierbare en hij/zij heeft een nieuw orgaan nodig om te overleven dan moet er ook zo snel mogelijk een orgaan komen. Er word overgezeurd tegen over de artsen en verplegers, en mensen vinden het nooit snel genoeg gaan. Ik heb wel eens gezegt weet je mensen die geen donor zijn moeten gewoon onderaan de donorlijst staan, mensen die wel donor zijn hebben gewoon voorrang. Niet geven maar wel willen ontvangen. Maar het blijft natuurlijk eigenkeus, ik zelf ben er misschien gewoon (te) makkelijk in.

Maar goed zo zijn er in mijn ogen wel meer hypocrieten, net zoals mensen die kanker als scheldwoord gebruiken, hun keuze niet de mijne, maar dan krijgt een dierbare in eens kanker en dan moet niemand in zijn/haar buurt het ook maar in zijn/haar hoofd halen om het woord als iets anders dan die ziekte te gebruiken. Oud klasgenootje was precies zo tot zijn tante kanker kreeg was het kanker dit kanker dat, als iemand het woord nu ‘verkeerd’ gebruikt krijgt hij/zij gegarandeerd klappen.

Ben jij donor zoja zijn er ook dingen die ze niet mogen gebruiken? En wat vind jij van mensen die geen donor zijn?

Zinnetjesssss

  Just because they’re good

• I miss you most when I’m sad. I miss you when I’m lonely. But most of all, I miss you when I’m happy.
• ”Life is too short. Laugh when you can, apologize when you should, and let go of what you can’t change. “
• More people would learn from their mistakes.. if they weren’t so busy denying them.
• “ Real girls aren’t perfect and perfect girls aren’t real ”
• “ Getting a special text from someone you like that make your heart SKIP A BEAT!” 

 

• Love can make you happy but often times it hurts, but love is only special when you give it to who its worth.
• I miss you most when I’m sad. I miss you when I’m lonely. But most of all, I miss you when I’m happy.
• The day you finally decide to love me will be the day after the day I have given up on chasing you.
• Love wasn’t put in your heart to stay, because Love isn’t Love until you give it away.
• Guys are like stars, there are millions out there, but only one can make your dreams come true.
• Who do you turn to when the only person who can stop you from crying is the one who is making you cry?

• We have eyes in the front because it’s more important to look ahead then to look back
• “ Missing you isn’t what hurts. It’s knowing that I once had you, that breaks my heart ”

Girls – old but gold

Can be so right.

Wanneer een meisje stil is, denkt ze aan een miljoen dingen.

Wanneer een meisje niet reageert, is ze diep aan het denken.

Wanneer een meisje met vol vragen naar je kijkt, is ze benieuwd hoelang je blijft.

Wanneer een meisje antwoord met: ‘met mij is alles goed’ is er iets goed mis.

Als een meisje naar je staart, is ze benieuwd waarom je liegt.

Wanneer een meisje met haar hoofd op je borst rust, wenst ze dat je voor altijd bij haar blijft.

Wanneer een meisje je elke dag wil zien, vind ze je leuk.

Als een meisje zegt: ‘Ik hou van jou’ meent ze dat.

Wanneer een meisje zegt: ‘Ik mis je’ is er niemand op de wereld die jou meer mist dan zij.

Belachelijk!

Ja ik noem het belachelijk.

Een vriendin van mijn ouders lijdt aan een spierziekte, door deze ziekte zal ze steeds minder kunnen, haar spieren blijven minder kunnen en er zal een moment zijn dat het gewoon over zal zijn. Ze heeft een zoontje echt een geweldig kereltje! Omdat ze deze ziekte heeft krijgt ze hulp in huis, hiervoor heeft ze een uitkering. Haar huis is ook al aangepast omdat ze dus al in een rolstoel moest omdat ze soms gewoon zoveel last had dat ze niks meer kon.

Eergister avond zit ik met mijn ouders op de bank en begint mijn moeder tegen mijn vader over deze vriendin. Ze heeft te horen gekregen dat haar uitkering word ingekort. Dit alleen maar omdat haar zoontje 12 word. Nu verwacht de gemeente (en de regering) dus maar dat hij haar wel kan helpen. Door het inkorten zal ze niet meer alle hulp kunnen krijgen die ze nodig heeft, haar zoontje zal dus moeten stofzuigen, boodschappendoen of het huis opruimen. Hoe het zit met het koken? Ja dat weet ik ook niet.

Is het niet gewoon weg belachelijk? Ze verwachten van een bijna 12jarig jongetje dat hij de mantelzorger van zijn moeder word. Dit jongetje zal dus nooit even spontaan iets kunnen doen met vrienden, of vanuit school gewoon even iets leuks doen. Want hij zal dan weer naar huis moeten omdat zijn moeder zijn hulp nodig heeft.

Er zijn mensen die krijgen in mijn ogen voor niets een uitkering, en deze vrouw, deze sterke vrouw word gekort omdat haar zoon nou eenmaal ouder word. Echt respect voor haar dat ze dit toch maar weer moet gaan verdragen, tuurlijk zullen ze hulp nodig hebben, en dat zullen ze ook vanuit verschillende hoeken krijgen, maar ze staat er eigenlijk toch maar alleen voor. Maar de gemeente&regering laat ze naar mijn zien vallen.

Reclames…

Reclames ja wat is er over te zeggen…

Wie irriteerd zich er niet aan? Zit je net lekker in je programma of film komt er weer zo’n K-U-T reclame. Wat ik nog irritanter vind, als je nou eens goed oplet he, hoeveel reclames zijn er wel niet waar een bloedmooie vrouw in zit, of een vrouw die net iets te bloot gekleed is. Wat heeft bijvoorbeeld een parfum reclame met een vrouw in bikini te maken?! Als ik dat parfum koop loop ik niet spontaan rond in mijn bikini hoor. Laatst zag ik een stofzuiger reclame, het begon heel gewoon een doorsnee vrouw was aan het stofzuigen met een oud krot. Dan koopt ze een nieuwe stofzuiger, die waar van de reclame is, en in eens danst ze met de stofzuiger in een sexy TE kort jurkje dat ook net iets te strak zit.

Hoe zit dat nou? Er is onderzoek gedaan tussen mannen en vrouwen, uit dit onderzoek bleek dat vrouwen veel films en tv serie verslaafd zijn dan mannen. Dit betekent dus ook dat vrouwen meer tijd voor de buis doorbrengen toch?! Waarom zijn er dan zoveel reclames waar de vrouw het lust object is? Ik word daar niet bepaald warm van hoor…

Ik wil ook wel eens naar een mooie man kijken, shirtloos? Nog beter! Mannen zijn niet de enige die het leuk vinden om te kijken hoor!

En zeg nou eerlijk als jij een vrouw bent, dan stop jij ook met flitsen bij de Jillz reclame! YES I love the Jillz reclame!

Back to my roots!

Ik ben een pindakaas, ooit bedacht door een vriendin van mij. Pinda > omdat mijn opa uit Indonesie komt en ik dus kwart indo ben. Kaas > mijn moeder is een rasechte Nederlander.

Mijn opa komt van het eiland Lombok:

 

Het ligt ten oosten van Bali en ten westen van Soembawa, Lombok is kleiner dan Bali en ook veel minder toeristisch, de mensen zijn er arm en de bevolking is meerendeels boer. Het plaatje ziet er geweldig uit, de omgeving is onwijs mooi (vanaf de foto’s gezien) maar de mensen moeten hard werken voor een beetje geld. De op twee na grootste vulkaan van Indonesie bevind zich op Lombok : Gunung Rinjani.

Zelf ben ik nog nooit naar Indonesie geweest, mijn ouders en broers & zus ook niet. De zussen en broer van mijn vader zijn er wel allemaal heen gegaan, ze wilde zien waar hun vader, en mijn opa had gewoont. Mijn opa  en oma zijn ook meerdere malen terug gegaan, dan gingen ze naar mijn opa zijn zus die daar nog steeds woonde. Mijn vader wil nog altijd terug, maar juist omdat we dan heel Indonesie willen zien, Bali, Lombok etc. allemaal willen bezoeken gaat dat veel geld kosten. Helemaal omdat wij nu natuurlijk ook met 8 personen zijn. Want ja mijn broer en zus willen ook héél graag naar Indonesie, het word dus nog altijd even sparen en kijken of er geen dingen tussen door komen (wat tot nu toe wel vaak het geval was). Maar ooit, ja anders kan ik het niet zeggen gaan we terug, kijken hoe de mensen daar leven, kijken hoe mijn opa woonde. Er woont waarschijnlijk nog wel wat familie, maar dat zijn allemaal mensen die wij dan niet kennen, de zus van mijn opa is al overleden dus bekenden zullen we er niet tegen komen. Maar dat maakt niet heel veel uit. De mensen spreken maar heel soms Nederlands, Indonesie kent vele talen, dus om de taal te leren is nog een heel karwei. Want welke taal wil je leren? Ga je bijvoorbeeld Sasak proberen te spreken? De taal die ze op Lombok voornamelijk spreken, of Balinees? Wat daar ook vaak word gesproken. Of ga je voor de talen die ze op Bali spreken? Wat voornamelijk 3 verschillende zijn. Op Java spreken ze zelfs 5 verschillende talen. Dus ja wat ga je leren? De mensen op de toeristische eilanden kennen soms ook gewoon engels, omdat ze dan eerder de kans hebben om dingen te verkopen. Ben ik dus blij dat ik dan Nederlands en Engels heb. Een kleine kans dat ik me dan dus duidelijk kan maken(A).

Qua taal ben ik dus totaal niet voorbereid, het eten ben ik wel voor een deel gewent, mijn opa vind het onwijs leuk om de hele dag in de keuken te staan, en dan maakt hij de lekkerste Indonesische gerechten, ook mijn vader heeft hier wel een handje van.  Zelf ben ik een echte fan van spekkoek, het duurd een eeuw voordat je het hebt gemaakt. Hier onder zie je een traditionele naturel stuk spekkoek en een stuk Pandan.

Echte aanrader;)

Antwerpen

Vorig weekend (27-29 augustus) ben ik met mijn tante naar Antwerpen geweest, was nog voor mijn verjaardag. We zaten in een heerlijk hoteltje dat vlak bij het centrum zat, de kamer was geweldig, de service was onwijs en het eten heerlijk. En daarbij het was nog niet eens duur ook! Vrijdag morgen was mijn favoriete actie aan de beurt, ik moest met het openbaar vervoer. Tuurlijk is het handig maar ik vind het ook verschrikkelijk! Eerst de bus naar Lwd centraal, daar in de heerlijke regen wachten op de bus naar Alkmaar cs en die bus, ongeloofelijk maar waar, zat PROP vol. En daar loop je dan met een overvolle weekendtas en je appleschoudertas. Op de afsluitdijk uitgestapt bij het monument, daar gewacht op mijn tante en we reden verder in haar geweldige auto naar antwerpen. Natuurlijk 3x in de file gestaan. En uiteindelijk half 7 aangekomen in Antwerpen. Inchecken en toen naar onze kamer, wauw wat een heerlijk bed! EN we er stonden speciale boxen voor mijn ipod, wat een geluid kwam eruit! AWESOMEEE. Even bijkomen van de reis en toen gingen we maar even de stad in. Hebben we een restaurantje gezocht en lekker gegeten:) Had nooit gedacht dat ik zo goed zou kunnen praten met JQ, normaal ben ik niet zo van de persoonlijke dingen aan familie vertellen (als je ze zou kennen zou je het begrijpen xD) Van alles is aanbod gekomen, Vroeger, mijn ouders, haar ouders, mijn pa hoe hij vroeger was, mijn broers&schoonzussen, school, toekomstplannen, plannen van vroeger, dromen en natuurlijk JONGENS. Heel apart om zo te praten met mijn tante, heb volgens mij nog nooit zoveel met haar gepraat. Het hele weekend hadden we wel wat te bespreken, en volgens mij weet ze nu ook zo goed als alles van mij, waarbij ze beloofde niks door te vertellen haha. Die vrijdag avond hebben we nog even heerlijk op bed gepraat, gelezen en gelachen en toen zijn we gaan slapen. Na een heerlijk ontbijt hebben we nog even lekker op onze kamer gezeten en zijn toen het centrum in gegaan. We hadden wonder boven wonder FANTASTISCH weer! (Jaa daar was ik blij mee want de voorspellingen waren zwaar depressief) En shoppen maar. Wat een geweldige O’Neil winkel hebben ze daar! Of de Urban store, echte aanraders voor als je gaat shoppen in Antwerpen! Heerlijk geld uit gegeven, vlaamse frieten gegeten, belgische chocolade, wafels, en het lekkerste was nog wel verse SMOOTHIES. Onder het lopen kwamen we in eens een smoothiebar tegen, en door het warme weer hadden we toch echt wel dorst gekregen. Ik stelde dus voor of we niet een smoothie zouden gaan drinken. Nou echt waar het beste idee ooit, ze waren zolekker dat we meteen nog een haalde voor onderweg! Ook die avond onzettend lang gepraat en gelachen. Een weekendje weg met familie? Gewoon doen! In het ergste geval heb je het niet zo naar je zin, maar daar kom je wel weer over heen. In een goed geval & mijn geval heb je een fantastisch weekend, leuke herinneringen en een betere band met je, in mijn geval tante!:)